ยัง D

ในวันที่สายลมยังพัด...ผ่าน

คุณเคยเขียนจดหมายถึงใครสักคนบ้างไหม...?

ทิ้งคำถามแรกให้ไปคิดเล่นกันก่อน 

คงจะตอบว่าเคยกันทุกคน ถ้าจดหมายในที่นี้หมายถึง จดหมาย electronic หรือที่เขาเรียกกันว่า อีเมล์ แม้แต่กระทั่ง จดหมายข้อความสั้นๆ อย่าง sms และ twitter จนรวมไปถึงสิ่งที่เหมือนจะซึมลึกเข้าไปในก้นบึ้งของคนยุคปัจจุบัน อย่าง hi5 และ facebook

สิ่งเหล่านี้เสมือนเป็นจดหมายย่อยๆได้อยู่เหมือนกัน

แต่ในคำถามข้างต้นนั้น ผมไม่ได้หมายความถึงสิ่งที่กล่าวมาเลยแม้แต่น้อย แต่เป็น "จดหมาย" ที่เขียนจากมือลงกระดาษใส่ซอง แล้วส่งถึงใครสักคน

ในยุคที่สื่อเทคโนโลยีเจริญก้าวหน้าไปขนาดนี้ ยังมีไหม ใครที่จะมานั่งเขียนจดหมายหากัน ส่งความคิดถึง ความห่วงใยลงซองจดหมาย แล้วส่งไปถึงบุคคลที่กล่าวถึงในจดหมายนั้น มันอาจจะดู เชย และล้าสมัย กับสิ่งนี้ในปี 2009

แต่ถ้าคุณลองได้เขียนมันหาใครที่คุณคิดถึง สักครั้ง ผมว่าคุณจะหลงกับเสน่ห์ของจดหมาย อย่างหลีกไม่ได้เลยทีเดียวแหล่ะ

ผมก็เป็นอีกคนที่หลงกับเสน่ห์ของจดหมายไปแล้ว

เวลาที่คุณเขียนจดหมายถึงคนที่คุณคิดถึง มันไม่สำคัญที่ตอนเราจะมัวมานั่งนึกว่าเขาจะอ่านจดหมายของเรารึเปล่า แต่มันอยู่ตอนที่เรา ...อยากจะเขียนถึงเขาซะมากกว่า... 

จดหมาย จะอยู่กับเราไปได้นานแสนนาน เท่าที่เราอยากจะเก็บมันไว้ ทุกครั้งที่คุณเปิดมันออกมาอ่าน ภาพในช่วงเวลานั้น ความห่วงใยจากผู้ส่งมา ความคิดถึงที่ยังคงฟุ้งกระจายอยู่ในเนื้อจดหมาย  ... จะออกมาทักทายทุกครั้งตอนที่คุณอ่านมัน


สุดท้ายนี้

ตราบใดที่คนเรายังคงมีความคิดถึงอยู่ในใจ..จดหมายจะเป็นสื่อที่ยังคงมีมนต์เสน่ห์ให้ผู้คนเข้าไปค้นหา และหลงไหลไปกับมัน ....ตลอดกาล....